Bevrijding concentratiekamp Wöbbelin

Op 2 mei 1945 bevrijdde de 82e US Airborne Division concentratiekamp Wöbbelin te Ludwigslust. De Amerikaanse soldaten organiseerde zo snel als mogelijk levensmiddelen en medicijnen alsmede doktoren voor de zieke. Tijdens deze hulpmaatregelen traden echter onverwachte problemen op. De vrachtwagen met het voedsel werd bestormd door diverse gevangenen die in weken/maanden geen voedsel meer gezien hadden, waardoor er diverse gevangenen in de chaos werden vertrapt. Ook waren er zwakkeren die nog een laatste krachtsinspanning probeerden die fataal werd voor ze. Concentratiekamp Wöbbelin heeft maar 10 weken bestaan, n.l. van 12 februari 1945 tot en met 2 mei 1945, als buitenkamp van concentratiekamp Neuengamme. Deze 10 weken waren echter voldoende om meer dan 1000 gevangenen, van de ongeveer 6000 die in het kamp gezeten hebben, de dood in te jagen. Een van deze gevangene was Wessel Thomas Zevenhek (IXa 1906-1945). De gevangenen, die naar Wöbbelin getransporteerd werden, zouden niet meer te werk gesteld worden in de wapenindustrie, maar werden aan de dood overgelaten. Er werd niet gedood d.m.v. gaskamers of massa executies, maar ook zonder deze maatregelen gold concentratiekamp Wöbbelin als vernietigingskamp. De “indirecte massavernietiging” was overwegend de oorzaak van de vele doden in dit kamp. De onmenselijke levensomstandigheden zoals honger en de ontbrekende hygiëne en medische hulp waren afdoende om meer dan 1000 gevangenen te doden.